Klaaglied

Nadat ik vorige week een klaagmail ontving waar ik even van moest bijkomen, dacht ik… sommige mensen zouden ‘Zwaar leven’ van Brigitte Kaandorp eens moeten beluisteren.

Vroeger was zo’n gedachte niet meer dan dat, een gedachte. Tegenwoordig denk ik zoiets, zoekt het filmpje op Youtube, tweet de link en (in dit geval) word ik vervolgens bedolven onder Twitter mentions en RT’s. Ik was de rest van de avond druk met de afhandeling van de correspondentie.

Brigitte Kaandorp heeft blijkbaar een klassieker geschreven waarin ongelofelijk veel mensen iemand herkennen. Nooit zichzelf natuurlijk.

Het lachen over het liedje maakt het draaglijker de klaagberichten te lezen, zonder daarna meteen alle contacten met de zender ervan te verbreken. De relativering helpt zo enorm in de sociale omgang, dat ik zou willen dat Brigitte Kaandorp ook twee andere types bezingt.

Als eerste graag een liedje getiteld ‘Je doet het toch nooit goed’. Strekking van de tekst: “Ik offer me altijd op voor iedereen, maar uiteindelijk zijn veel mensen reuze ondankbaar en komen ze ook nog met verwijten. Je doet het toch nooit goed”.

Ook het type ‘Ik heb precies hetzelfde meegemaakt, maar dan nog veel erger/leuker/spannender/…’ vraagt om een Brigitte Kaandorp interpretatie. Naar ik aanneem is deze vriend of vriendin bij iedereen zo bekend, dat ik niet verder hoef uit te weiden over de mogelijke inhoud van het lied.

De comments staan open voor aanvullende suggesties. Ik zoek alvast het Twitter account van Brigitte Kaandorp op.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+Email this to someoneShare on Tumblr

Reacties

  1. zegt

    O heerlijk, Kaandorp.
    Telkens als ik niet kan slapen galmt zij door mijn hoofd met:
    ‘Ik lig in bed ik kan niet slapuhhh op geen enkele manieeeeeeer ‘ (rampspoed is mij overkomen, en ook dronk ik teveel bier)

    Daarnaast vind ik haar liedje Kermis erg mooi. Volgens mij (zo uit mijn hoofd) over te hoog gespannen verwachtingen en dat alles toch altijd wel tegenvalt…

  2. zegt

    Chaos en schlemielig opreden waren wederom troef. B is altijd iets kwijt, biedt daarvoor voortdurend haar excuses, zet grote ogen op, trekt gedurende de show steeds meer kleren uit en slaakt kreuntjes bij het vertellen van anecdotes over zielige en zeikerige mensen. Zo deelde ze ons mede dat er in de vorige cursusgroep een bejaarde cursiste was, die een ernstige zweerderige en pusserige teenziekte bleek te hebben. Het gebruiken van vieze woorden is overigens de noodtip voor beginners waarover ik het eerder had. Als rot in het vak zou zij dit trucje niet meer hoeven te gebruiken, maar de zaal lag toch dubbel bij de inzet van gore scheetgeluiden. Persoonlijk vond ik dat zelf wat overbodig en het minste onderdeel van deze voorstelling, maar kennelijk sprak ze hier toch een deel van de zaal mee aan. Wel heb ik genoten van haar heerlijke liedje halverwege de avond waarbij ze agressieve en grove woorden niet schuwde. Ook wij beschaafde mensen moeten onze negatieve energie immers kwijt en dat kan prima gekanaliseerd via liedjes, aldus B. Ander hoogtepunt was het de draak steken met ANWB-leden van middelbare leeftijd in Human Nature outfits, die altijd alles onvoorstelbaar keurig op orde hebben (in tegenstelling tot huize Kaandorp). Zo’n stel waarbij het initiatief om iets te ondernemen altijd van de vrouw af moet komen en waarbij sprake is van terugkerende dialogen. Tenminste een keer per jaargetijde vraagt de vrouw “Zeg schat…?”, waarop haar man steevast antwoordt: “Mmmm” … “Zullen we gaan fietsen op de Veluwe?” en dat kan natuurlijk omdat alles thuis picobello geregeld is (de bloembollen zijn bijvoorbeeld al ruimschoots voor de winter geplant, daar waar B en ik natuurlijk pas achterkomen als het te laat is).

    • zegt

      Eddy, ik zag je comment pas net omdat ie in de spambox terecht was gekomen. Ik moet zeggen dat de website gekoppeld aan je naam mij ook niet echt overtuigt. Echter, ik heb nog nooit een spambot gezien die een samenhangend Nederlands verhaal, on topic, kan schrijven.

  3. zegt

    Heerlijk nummer van kaandorp! Iedere keer wanneer 1 vd kids (pubers) begint met zeuren neurie, zing of fluit één vanons dit… Gelukkig hebben ze hier zoveel humor dat t altijd op lachen uitdraait, ons meestal dan…

  4. zegt

    Mijn lijflied! 😀 Mensen die niet durven toegeven dat ze, al was het maar af en toe, een heeeeeeeeeeeeel zwaaaaaaaaaaar leeevaaaahn hebben, die eh, hebben een weinig realistisch zelfbeeld. En nul humor.

    Overigens heeft Brigitte Kaandorp over “je doet het toch nooit goed”-type een sketch gedaan, die in de show vlák voor “Heel zwaar leven” komt! 😀 Het gaat over de glutenvrije speciaal-voor-jou-vrouw met ADHD, reuma, een muisarm, dyslexie en bekkenbodeminstabiliteit die, nou ja, je voelt hem wel, waarschijnlijk. Ik heb hem helaas niet meer kunnen vinden op youtube.

    Over de aftroever heeft ze voor zover ik weet nog geen nummer geschreven, maar ik ben dan ook geen Kaandorp-expert. *neemt nog een glutenvrij koekje*

    • zegt

      Ik ga daar werk van maken, ik wil ‘m zien! Ik wil sowieso meer Kaandorp zien eigenlijk. En verder heb je natuurlijk gelijk. Mensen zonder zelfspot zijn het ergst. Gelukkig heb ik die gewoon niet in mijn omgeving. Die verdragen mij waarschijnlijk ook niet.

      • zegt

        Ze vilt in diezelfde show ook op briljante wijze de babyboomers. 😀

        Ik snap overigens serieus niet hoe mensen die nul humor hebben (zowel in het algemeen als wat betreft zichzelf) hun leven doorkomen. Ik kom af en toe wel eens zo’n type tegen en dat is zó verwarrend. Alsof je met een betonnen muur communiceert. Onverdraaglijk, inderdaad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *