December

Schermafbeelding 2013-12-24 om 00.49.36A long December‘ van de Counting Crows is wel het meest depressieve kerstlied ooit uitgebracht. De tekst “There is reason to believe, maybe next year will be better than the last”, houdt al niet over van optimisme. Hoor je daarbij zang en muziek, weet je het zeker: ook volgend jaar wordt het weer helemaal niks. Dit nummer uit 2009 was mijn persoonlijke kersthit van 2012.

In de herfst van dat jaar was de zeepbel uit elkaar gespat. Mijn man zat in een hoogoplopend conflict ‘op de zaak’. Er werden conclusies getrokken: einde baan, einde verblijf in Parijs per medio 2013. Daarmee kwam er dus ook een einde aan mijn prinsessenleven in de expatbubble van het 16de arrondissement, met café crèmes in de ochtend, soms naadloos overgaand in lange lunches, diners, tours, vrienden, celebrities op het schoolplein. En ik overdrijf niet eens zo heel erg.

Het sprookje was uit. Om middernacht bleef mijn glazen muiltje achter in het trappenhuis van ons Haussmannien-appartement en zat ik rechtop in bed, kijkend naar de gigantische krater in mijn CV en piekerend over de diepe economische crisis waarin ook mijn man op zoek zou moeten naar een nieuwe job. Enter hyperventilatie, hartkloppingen, eczeemexplosies en insomnia. Ja, december 2012 was lang.

Een jaar later, rijdend door Eindhoven, klinkt ‘A long December’ door de auto. “Nee, niet dat kutnummer weer!”, roept mijn immer genuanceerde zoon. Onder andere omstandigheden zou ik ‘m zeker gecorrigeerd hebben op zijn taalgebruik. Maar nu dacht ik: “Hij heeft gelijk. Wat een kutnummer is het toch”. Want december 2013 is helemaal niet lang. Integendeel.

Ik heb extra weken nodig om mijn tentamen van eind januari beter voor te kunnen bereiden. Extra dagen om mijn man, die keihard werkt om zich in z’n nieuwe baan te bewijzen, vaker te zien. En extra uren in de dag, voor mijn kinderen die klagen dat het om 17:00 uur al donker is.

Als direct na Counting Crows Pharell Williams klinkt, en de achterbank al klappend en zingend meedeint, besluit ik dat ‘Happy’ mijn persoonlijke kersthit van 2013 is.

Clap along if you feel like that’s what you wanna do!

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+Email this to someoneShare on Tumblr

Reacties

  1. zegt

    Heerlijk stuk. En ik ben het eensch voor wat betreft “happy” en het (begin van) het nieuwe jaar. 2013 was ruk. Dus…2014 kan alleen maar veel beter worden. 😉
    Ik wens je een gezond en schrijftastisch fijn 2014!

  2. zegt

    Je leidt ons weer prachtig de kerstdagen in en naar oud en nieuw. Een overdenking waarin je met weinig woorden heel veel zegt. Ik wens jullie een goed 2014 met als eerste een geslaagd tentamen.

  3. Stefania zegt

    Die krater in het CV, en de emotionele rollercoaster van het expat leven zijn ken ik maar al te goed, ben inmiddels aan mijn zevende land bezig. De hoogtepunten zijn hoger, de dieptepunten lager.Het schept ook mogelijkheden zoals tijd voor een nieuwe studie of interesse. Veel succes met je tentamen.

  4. Sok zegt

    Ik vind het een van de beste stukjes die ik van je gelezen heb. Warm, puntig, persoonlijk, en een bitterzoet opgewekte gedachte tot slot. Fijne dagen met je gezin!

  5. zegt

    Ik heb eigenlijk nog nooit een kerstnummer gehoord die ik goed vond op die van Jona Lewie na misschien. En het altijd genoemde Fairytale Of New York wordt natuurlijk gewoon grandioos verpest door McGowan

    Als you=kerst dan is dit mijn alltime kersthit : )

    • zegt

      O wow, geweldig Gerard. En inderdaad een schande dat die McGowan mee gromt op Fairytale of New York. En jammer dat Kirsty McColl door een haai is opgegeten, jaren geleden. Geweldige stem!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *