De HEMA is niet meer van ons

Mijn moeder breide die trui voor mij. En alle andere truien uit dit boek overigens ook.
Mijn moeder breide die trui voor mij. En alle andere truien uit dit boek overigens ook.

De teloorgang van V&D gaat mij veel minder aan het hart dan die van de HEMA. V&D was nooit meer dan een anoniem warenhuis. De HEMA daarentegen was van ons. Van mijn moeder en mij… van iedereen. Ik kocht er mijn eerste bh, was als puber jarenlang zaterdaghulp en toen ik in Frankrijk woonde was ik een trouw supporter en promotor van de Parijse vestigingen. HEMA was hip. Design voor het volk, tegen prijzen voor het volk.

Een week of wat geleden was ik in de lokale HEMA. Verkoopsters met oortjes stonden als geheimagenten verloren in de winkel. Net als ik trouwens. Alles was veranderd. Niks lag meer op z’n plek. De gangen waren deels vervangen door kleine open ruimtes met tafels waarop een bijeengeraapt zooitje van lampjes, potjes en vaasjes stond uitgestald.

Op de plek waar ik de strijkplankhoezen verwachtte struikelde ik over zo’n tafel. Er lagen kaarsen in plastic zakken, opgestapeld, zoals ze ooit overzichtelijk in het rek lagen. Even verderop stond een andere tafel met een stapel handdoeken. Ik keek om me heen of ik ook ergens een tafel met strijkplankhoezen zag, maar nee.

Ik tik een verkoopster op haar schouder omdat ik vermoed dat ze me niet hoort als ze een oortje in heeft. “Ik kan niks meer terugvinden. Wat is dat met die tafels hier overal?”. Op samenzweerderige toon zegt ze: “Wij hebben dit niet bedacht mevrouw, het komt van het hoofdkantoor. Het zijn inspiratietafels. Ze moeten mensen tot kopen aanzetten. Het is fun hè, grabbelen op zo’n tafel. Voor klanten zoals u is het wel lastig zoeken, want veel artikelen hebben een andere plek gekregen.”

De afgelopen tijd stond mijn liefde voor de HEMA toch al zwaar onder druk: de schappen vaak maar half gevuld of zelfs leeg, altijd nèt niet de maat die je zoekt op voorraad, en überhaupt erg rommelig. Ook qua vernieuwende design-vrolijkheid was de HEMA al lang niet meer wat het ooit was. Jaren dezelfde producten in de schappen, enerzijds wel handig, anderzijds… zelfs een behoudende klant als ik wil wel eens verrast worden.  Toch bleef ik tegen beter weten in komen, in de hoop dat het ooit weer ‘echt HEMA’ zou worden.

Maar dat wordt het niet.

De HEMA is een warenhuis met een lastig te definiëren 13-in-een-dozijn-assortiment, rommelig en incompleet. Het interview van topman Ronald van Zetten in NRC geeft geen enkele hoop op beter. De HEMA is niet meer van mijn moeder en mij, maar van een winkelgoeroe die de weg kwijt is. En niemand die het ‘m durft te zeggen.

Ik vrees dan ook dat mijn dochter er later niet meer als zaterdaghulp aan de slag kan.

 

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+Email this to someoneShare on Tumblr

Reacties

  1. Joljol zegt

    Ik heb hetzelfde jammerlijke gevoel bij deze teloorgang. Ik vind het verbazend dat zoiets leuks zo te grabbel wordt gegooid. Wat heb je aan het zogenaamde vernieuwde assortiment met veelal spullen die ook by flying tiger en een boekhandel liggen? Ik kwam bij de HEMA voor de HEMA spullen en design, niet voor dingen die elders ook kan vinden. Als dit de overlevingsstrategie moet zijn……Ik denk dan ook dat de HEMA het niet gaat redden. Ik maak nu al zorgen over waar ik de kwalitatief goede sokken, maillots en basisshirts en vestjes voor mijzelf en mijn meisjes moet gaan kopen.

  2. Martine zegt

    Ik denk dat erg afhangt van de Hema. Bij de grote Hema heb ik dit probleem helemaal niet, bij de kleine wel. En ik vind Hema de afgelopen tijd juist erg vooruit gegaan. Ik ben dol op de papierwaren en knutselspullen. Verder koop ik nog altijd mijn handdoeken, ondergoed en t-shirts. De blijmakers hoeven niet zo van mij.

  3. zegt

    Het is bij de wilde spinnen af! Alles wordt onder onze handen vandaan verkocht en daarna afgebroken en bij het oud vuil gezet (en zo somber ik in mezelf nog wel even verder) ;-).

  4. zegt

    Mij was het nog niet opgevallen, maar misschien is die in onze binnenstad nog erg traditioneel. zelf koppel ik de Hema aan fietsbanden en prima snert in de kantine. Want zoiets moet je geen restaurant noemen. Maar ik laat er ook m’n foto’s al jaren afdrukken en koop er ondergoed en handoeken.

    Op veel punten zijn ze ingehaald door de Action, die soms een grotere sortering van iets heeft en goedkoper is. Zeker hun fietsbanden. Maar die nooit aan het verstrekken van snert zijn begonnen. Ook het Kruidvat en Blokker zijn concurrenten die veel hebben, maar niet snert.

    Toch vind ik het unieke van de Hema al jaren meevallen. Kmart in de USA en E.LeClerq in Frankrijk hebben een vergelijkbaar assortiment.

  5. zegt

    🙁 De Hema, de échte Hema, van vroeger, is een van de weinige dingen die ik mis hier in Hamburg. Zo’n winkel waar je als eerste naartoe gaat als je iets nodig hebt. Ik probeer de Hema ervan te overtuigen dat er hier een filiaal moet komen, tot op heden zonder succes. Maar als ik het zo lees, zou ik daar ook niet veel meer aan hebben….

  6. zegt

    Precies. De HEMA was ook waar je al je panty’s kocht en dezelfde oorbellen en handschoenen als je beste vriendin. ( bleek dan later hè) Bij V&D vroeg ik me altijd af waar ze in hemelsnaam al die foeilelijke prints vandaan haalden. Daar waar de HEMA vaak weer te basic was qua kleding. Die kocht ik daar dan ook niet, maar verder wel alle basics!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *