De ene familiesaga is de andere niet

Voor mijn verjaardag kreeg ik de DVD’s van de TV-serie 'de Kennedys'. Ik ben al sinds mijn kinderjaren dol op familiesaga’s: fictie of non-fictie, boek, film… ik vrat het allemaal: Buddenbrooks, de Waltons, Brideshead Revisited, Upstairs/Downstairs. Alles, behalve het Het kleine huis op de prairie.

Op een regenachtige woensdagmiddag, als ik echt niks anders te doen had, keek ik wel eens een aflevering en dacht ik: ik wou dat ik jouw problemen had Mary Ingalls! OK, je bent blind en arm, maar je woont op een gezellige boerderij, je hele familie zorgt voor je en je hebt zelfs een eigen paard. Get over it, dat zelfmedelijden.

Nee, dan liever de zorgen van de upper class, ‘Upstairs/Downstairs’ bijvoorbeeld. De familie van Lord Bellamy worstelde zich door de eerste wereldoorlog. Als 8 jarige was ik al op de hoogte van de ins and outs van het Engelse politieke bestel aan het begin van de 20ste eeuw. Brideshead Revisited sloot daar naadloos bij aan: het Engelse standensysteem, de rol van het geloof en… Jeremy Irons.

Ik sla zo’n 30 boeken, series en jaren over, om stil te staan bij mijn verjaardagskado: ‘de Kennedys’. Als er één familie ‘saga-waardig’ is, dan is het wel deze clan. Macht, seks, moord, religie… het script is er al, je hoeft het maar op te schrijven en te verbeelden.

En dat het dan toch nog zo ongelofelijk mis kan gaan met een productie! De saaiheid van de eerste afleveringen en het miserabele acteerwerk brachten mij tot wanhoop. Ik heb serieus geprobeerd om in elk geval de eerste DVD uit te zitten, maar het is met de beste wil van de wereld niet mogelijk gebleken.

De serie ‘de Kennedys’ is zo slecht, dat ik al op de avond van de verkiezingsoverwinning van JFK gestopt ben met kijken. De ellende van Mary Ingalls was beter te verdragen, dan het weeë gezever van de vrouw van Tom Cruise die probeert Jacky na te doen. En wie is in vredesnaam de man die de rol van JFK voor zijn rekening neemt? En de kerel die Bobby Kennedy imiteert? Ik zal het nooit weten want de aftiteling volgt waarschijnlijk pas aan het einde van de DVD reeks.

Tijdens mijn zoektocht naar een volgende nieuwe familiesaga, stuit ik op een oude bekende. Ruim 166 uur authentieke ellende en zelfmedelijden voor 89 euro. Misschien verdient de familie Ingalls een tweede kans. De serie heeft zich immers als klassieker weten te handhaven. Iets wat ik met ‘de Kennedys’ echt niet zie gebeuren.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+Email this to someoneShare on Tumblr

Reacties

  1. Jeroen zegt

    Voor een lekkere familie-serie zou ik de serie Blue Bloods aanraden. Misschien is daarmee de nare smaak van De Kennedy’s weg te spoelen…

  2. sok zegt

    Ik zie iemand die de in elkaar geslagen homo speelt in een eigenlijk alleraardigste film met Helen Hunter en Jack Nickolson, ben niet helemaal zeker maar “About Smith” ? (het kan ook een andere JN-film zijn, ik vindt na five easy pieces en terms of endearment eigenlijk alle bejaarde nickolson e sowieso de meeste HHunter rollen -films erg leuk.) Maar dat wist u waarschijnlijk al. Als u weet wat Hausmannien is en in Nurks schrijft. De naam zult u vast sneller ggoglen dan ik het kan.

  3. zegt

    Ik heb ze beiden gezien. Omdat ik zoals je weet een fan ben van t kleine huis op de prairie. Geweldige in-slaap-val-televisie… maar zelfs dat lukte me bij de Kennedy’s niet. ( en dan dat intro met die wapperende vlag.. dat doet me meteen al geen goed…)

    Mócht je interesse hebben, zoek dan eens op internet naar de oude series van Upstairs Downstairs (1972-1976 of zoiets… Ik heb er heel erg van genoten (net zoals van de laatste twee nieuwe series trouwens)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *