Ik schrijf voor mezelf, én voor degenen die wat ik voor mezelf schrijf ook graag lezen.

Vanachter de keukentafel kijk ik naar buiten en naar mijn Mac. Op die plek komen we bij elkaar, de wereld en ik.

In stukjes.

Maar wat vandaag relevant is, blijkt morgen achterhaald. Wat gisteren leuk leek, is naar nu blijkt flauw.

Dat constaterende denk ik, ‘soit’, het staat er toch maar mooi.

O, en nog iets… wat onder mijn stukjes in de reacties staat en wat niet, bepaal ik. En dus verschijnt er ook wel eens een reactie niet. Voor sommigen is dat misschien ietwat teleurstellend. Soit.