Andermans kinderen

Dat andermans kinderen ‘andermans kinderen’ zijn, heeft een reden. Ongemanierde betweters die geen gezag accepteren, kunnen onmogelijk door jou of mij zijn opgevoed. Onze kinderen kennen grenzen, maar ook weer niet zoveel grenzen dat ze bij anderen het gevoel hebben way out te kunnen gaan. Het komt nogal nauw bij opvoeding.

Toch is het ook weer niet zo moeilijk. Om het voor iedereen makkelijker te maken en het fenomeen ‘andermans kinderen’ uit te roeien, lijkt het me goed de drie basis-etiquetteregels voor kinderen die ergens gaan spelen of logeren, te publiceren en te hopen op brede verspreiding via de Interwebs. Zo kan de kennis die wij al van onze moeders meekregen, ook worden overgedragen op anderen, die dit geluk niet hadden. Zie het als een kleine bijdrage aan een betere wereld.

1. Je doet gewoon wat de ouders van vriendjes aan je vragen (mits)
Als een ouder van een vriendje je verzoekt om iets redelijks te doen, dan doe je dat direct. Zonder ‘ja maar’, een lang gezicht of getreuzel. Ik heb het hier over praktische hulpvragen zoals tafel afruimen, logeerkamer fatsoeneren of nou eindelijk eens gaan slapen. De ‘mits’ geldt voor de categorie creepy vragen van volwassenen. Deze moeten natuurlijk resoluut worden afgewezen, direct gevolgd door een telefoontje naar huis, weg rennen, hard gillen of alledrie tegelijk.

2. Je bewaart je betweterige houding voor thuis
Je gaat niet over alles in discussie met de ouders van je vrienden, laat staan dat je hun gedrag bekritiseert. Ik weet wel dat dit door sommigen juist gezien wordt als mondig, een teken van grote wijsheid of zelfs hoogbegaafdheid van een kind. Feit is echter dat een ander het oervervelend vindt om opgescheept te zitten met een kind dat alles van kritisch, betweterig commentaar voorziet.

3. Je houdt je fatsoen
Je vraagt niet om snoep, noch om ander eten. Je graait al helemaal niet zelf iets uit een doos, ook al staat deze open op tafel. Je wacht tot iemand je iets aanbiedt en dan accepteer of bedank je beleefd. Wat je wil. Het enige dat altijd toegestaan is: vragen om een glaasje water. Verder is het goed te weten dat je thuis misschien wel op de bank mag springen, en gillend door het huis rennen, of juist demonstratief verveeld onderuit in een stoel kunt hangen, zeggend dat je nergens zin in hebt en niks leuk vindt… Bij anderen doe je dat dus niet.

Drie regels, zo makkelijk is het. Als andere ouders deze vanaf vandaag ook gaan toepassen, zijn we binnenkort verlost van het verschijnsel ‘andermans kinderen’. Stel je eens voor hoeveel ergernis dit nationwide gaat besparen. Ik zal het verschil overigens niet merken, want andermans kinderen komen al jaren niet meer. Ze vinden mij veel te streng en onaardig. En dat terwijl er hier altijd vriendjes en vriendinnetjes spelen en logeren.

Die van jou ja, inderdaad. Daar beleven we tenminste allemaal plezier aan.

Naschrift
Dit is een post op verzoek van enkele gewaardeerde volgers op Twitter, naar aanleiding van een bredere ‘discussie’ over opvoeding. Ik weet zeker dat ook mijn eigen kinderen bovenstaande regels zo nu en dan overtreden. Ik heb echter goede hoop dat een blik van mij of anderkinds ouders, voldoende is om ze dat te laten beseffen. Corrigerende blikken zijn trouwens zó ondergewaardeerd.

Nog een nagekomen bericht: waar ‘moeder’ staat kan ook ‘vader’ gelezen worden. Ik ben alleen door mijn moeder opgevoed dus ik vergeet de vaders nogal gauw. Geheel ten onrechte natuurlijk.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+Email this to someoneShare on Tumblr

Reacties

  1. zegt

    Ik werd via twitter op dit logje gewezen en heb ervan genoten! Mijn kinderen worden steng doch rechtvaardig (dat denk ik tenminste) en gedragen zich in andermans en -vrouws huis eer dan prima. Daar durf ik mijn hand voor in het vuur te steken. Aan kinderfeestjes heb ik een hekel want ik vind veel kinderen gruwelijk irritant. Vandaag overtrof ik mezelf door mee te helpn met de spelletjesdag op school. Een halve dag, dat kan ik net aan. 😉

  2. MannA zegt

    Ik snap er ook nooit iets van; kinderen die overal vrijuit aanzitten zonder gecorrigeerd te worden door hun ouders. Ik zou graag regel 4 toevoegen: Blijf met je pootjes overal van af. Of valt dat bij jou onder fatsoen? Bij mij ook hoor, maar een kind kan heel lief rondlopen en toch met zijn/haar kleffe vingertjes aan je ruiten, tafelkleden, snuisterijtjes etc zitten, zodat jij na vertrek je hele hut kunt poetsen. Ik haat andermans kinderen. Grondig.

  3. zegt

    Andermans kinderen, pfffffew. Het is gelukkig alweer even terug en toen ben ik vergeten mijn zusjes gouden regel uit te leggen voordat de kinderen mijn huis letterlijk onder toeziend oog van hun eigen vader en moeder afbraken… brokken is dokken!
    Mijn zoon keek vol verbazing toe hoe zijn neef en nicht met zijn computer, fiets en step aan het gooien waren en ik als politieagent optrad en de ouders lachend toekeken. Ik heb ze eerlijk gezegd sindsdien niet meer gesproken en was weer apetrots op mijn eigen zoon die zoiets NOOIT zou doen.

  4. zegt

    leuk, dat glaasje water was ook altijd mijn uitzondering. Kind verzekerde mij altijd “ik ben bij anderen heel lief hoor mama, en dan eet ik ook altijd mijn bord leeg …”

  5. zegt

    .. kan Dr. Spock nog een puntje aan zuigen.. (klinkt smeriger dan bedoeld.. )
    Enne.. ik bedoel niet die pief uit Star Trek, hè.. Chachacha.

  6. Gisèle zegt

    Ik heb geen kinderen maar de kunst van corrigerende blikken, ik beheers die volledig. Geleerd van mijn moeder en alle tantes die me mee hebben opgevoed. En dus zet ik ‘m nu volop in bij andermans kinderen: van zus, nichten, vrienden. Ik ben er immers een geweldig (ja, geweldig ja) mens van geworden. Ik gun het ieder andermans kind.

  7. zegt

    Hoewel ik punt 3 wel héél streng vind (van mij mag een groeiend kind best om een boterham vragen, als hij/zij het maar beleefd doet) ga ik toch direct werken aan de spaanse vertaling!

  8. zegt

    “een teken van grote wijsheid of zelfs hoogbegaafdheid van een kind” (Briljant!)
    De overschatting van de eigen kinderen van ouder(s), zijn daar ook drie regeltjes voor, drie regels waar alle ouders zich aan moeten houden.

    ps Mannen voeden ook op, opvoeding gaat niet alleen van moeder op dochter

    Graag gelezen, en ik neem de regels nog eens door met mijn vier schatjes!

Trackbacks

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *